7 Días en La Habana

Deze verzamelfilm werd in beeld gebracht door niet minder dan zeven regisseurs. Voor de eenheid zorgt echter de Cubaanse schrijver Leonardo Padura Fuentes. Enfin, dat was toch de bedoeling. Want cinema is een vreemd ding waarbinnen al dan niet talentvolle inblikkers toch nog hun stempel kunnen drukken op het geheel. Voeg daar nog heel uiteenlopende verhaaltjes bij en je eindigt hoe dan ook met een film die kwalitatief zeer wisselvallig overkomt. Benicio Del Toro's bijdrage is één van de beste, wat ze is eenvoudig (een Amerikaanse acteur duikt het nachtleven van Havana in) en heeft een relatief interessante climax (met wie eindigt hij?). Julio Medems filmpje kan er eveneens door: een Cubaanse meisje moet kiezen tussen een manipulerende Spaanse muziekmanager en haar sportief jeugdvriendje. De kortfilm van Pablo Trapero blijft ook wel hangen, maar dan vooral door de bizarre opzet die zweeft tussen semidocumentaire en satire. Hoofdpersonage is regisseur Emir Kusturica die kost wat kost wil ontsnappen aan de geplogenheden van een filmfestival in Havana. Tenslotte variëren de overige werkjes van onder meer Gaspar Noé, Laurent Cantet, Julian Carlos Tabio en Elia Suleiman van redelijk tot ronduit flauw. Leuk initiatief, maar '7 Dias en La Habana' ontsnapt niet aan de vloek van de verzamel- en sketchfilms.

• Delen