Tropische hitte doet Werchter smelten

Donderdag 1 juli, 13u. Gepakt en gezakt sta ik klaar om te vertrekken. Mijn missie: 4 dagen Rock Werchter. Omdat Frank Debooser een hittegolf voorspelt, neem ik mijn voorzorgen: zonnecrème factor 30, check, camelbag, check, petje en pilletjes tegen de hooikoorts, check. Het dagschema ken ik ondertussen uit mijn hoofd. Mijn favorieten voor de komende twee dagen zijn: donderdag: 20u40 La Roux, 22u20 Muse en 00u30 Faithless; vrijdag: 13u30 Balthazar, 20u30 Editors, 22u30 Greenday. Zeer optimistisch begin ik aan mijn trip. Mijn eerste opdracht is een leuk en schaduwrijk plekje zoeken op de camping. Lang moet ik niet zoeken, mijn vrienden bellen me op en vertellen me dat ze een plaatsje gereserveerd hebben op B2. Op naar de wei dan maar. De Pyramid Marquee is te betreden op eigen risico. De temperatuur loopt op tot 50 graden en het zweet gutst van de lijven. Op naar Muse en Faithless dan maar. Naar goede gewoonte stelt Muse niet teleur. Hij rockt op de juiste toon, tewijl het publiek luidkeels meezingt. Faithless waagt zich aan minder bekende nummers en wordt dan ook maar matig ontvangen. Wanneer de nacht valt over Werchter, worden de tentdeurtje gesloten en snurkt iedereen de volgende dag tegemoet, die de geschiedenis zal ingaan als de heetste Werchterdag ooit.

42 graden zegt de thermometer zaterdagmiddag aan de ingang. Toegegeven, deze temperatuur is in de volle zon gemeten, maar dit mag zeker als referentiepunt genomen worden. Op de festivalweide is namelijk weinig tot geen schaduw te bespeuren. De gemiddelde festivalganger vindt dan ook niet meteen de moed om de warmte te trotseren. Pas bij Editors barst het feest los, gevolgd door een vuurwerkspektakel van Green Day. Terwijl LCD Soundsystem zijn laatste adem uitblaast, trekt iedereen zich langzaamaan terug naar de camping om daar het feestje voort te zetten. En gefeest zal er worden, want Nederland heeft Brazilië verslaan! Hup Holland hup, laat de vuvuzuela's maar komen!